'Riskant', is de conclusie van de WSJ, daar Unilever haar kaarten meer gaat zetten op, wat wij noemen, 'ontwikkelingslanden.
Unileverchef Patrick Cescau verlegt budgetten van diverse merken aanzienlijk. Zo mag de Italiaanse parel Bertolli minder besteden en krijgt wasmerk Sunlight veel meer geld om in onder meer India, Brazilië en Vietnam de groeiende klasse merkbewuste kopers voor zich te winnen. En China moet aan de Omo.
Het moet wel want de concurrentie doet het stukken beter dan het Brits-Nederlandse concern. Procter & Gamble groeide de afgelopen jaren twee keer zo hard en op de voedselmarkt moet Unilever de leiding laten aan Nestlé en Kraft Foods, terwijl eigen merken van supermarkten in de Westerse wereld Unilever verdringen van de beste plekken in de schappen.
En de verlegging van markten vergaat Unilever goed. Ze groeide in 2006 8 procent in ontwikkelingslanden, 2,4 procent in de VS en 1 procent in Europa. De ontwikkelingslanden moeten groeien van 41 procent in de totale omzet nu tot 50 procent binnen een paar jaar.
Dat is goed mogelijk want Unilever heeft goede prognoses voor deze markten. Wekelijks zo'n 40.000 Aziaten gebruiken voor het eerst een wasmachine. En zo zullen er in 2010, om maar eens iets te noemen, 1,2 miljard consumenten zijn die voor het eerst verpakt voedsel zullen kopen. Maar ze is niet de enige die daarom strijdt.
Unilever, schrijft WSJ, moet snel scoren en is een doelwit van financiële opkopers, waarvan de honger zal aanzwellen naarmate Unilever er minder in zal slagen om haar verkopen en beurskoers omhoog te stuwen.
