In deel 1 van deze serie schreef ik over de concurrentie die betaalde ochtendbladen te duchten hebben van andere media (radio, tv, podcasts, internet) en van de gratis ochtendbladen (Metro, Spits, De Pers, DAG).
Kijken we even verder, dan zien we dat de gedrukte dagbladen nóg een belangrijke vijand hebben, en dat is onze veranderde lifestyle; hoeveel tijd hebben we nog over voor onze nieuwsvoorziening?
Druk
Al multitaskend komen we hijgend onze dag door. E-mailtjes stromen doorlopend binnen via PC en mobiel. Niet meteen reageren veroorzaakt direct frustratie bij de zender – and don’t we know it! Onze telefoons staan roodgloeiend, we hebben binnen de kortste keren vier, vijf voicemailberichten op al onze mobieltjes én niet te vergeten onze vaste telefoon.
We staan in de file, de kinderen moeten gebadderd, gevoed en naar school. En dan zijn we nog niet klaar, want we moeten opvoeden, helpen met uitvoeringen en huiswerk, voor leesouder spelen en het verkeer rondom de school regelen.
Drukker
Tussendoor moeten we nog werken voor de kost, ons lijf gezond houden met voldoende beweging, tijdschriften lezen, aandacht besteden aan sociale netwerken en vakliteratuur, de relatie met onze partner spannend en bijzonder houden en voortdurend investeren in onze spirituele zelfontwikkeling (remember Maslow…).
Drukst…
En dan moet er – eerlijk is eerlijk - nog tijd overblijven voor gelummel; tenslotte willen we ook nog zo af en toe loom op de bank hangen, straks het EK weer volgen, filmpjes kijken op YouTube, ons profieltje op LinkedIn bijwerken en twitteren. Logisch dat we steeds minder tijd overhouden voor de krant. Toch?
Even relativeren
Uit een onderzoek van SPOT naar onze tijdsbesteding, daterend uit 2006, blijkt dat we gemiddeld een kwartier per dag besteden aan een krant.
Ik moet daarbij aantekenen dat het wel een gemiddelde van uitersten is; terwijl jongeren hooguit enkele minuten per dag spenderen aan papieren dagbladen, gaan vrijgezelle veertigers er dagelijks maar liefst 41 minuten lang eens goed voor zitten.
Multitasken
Saillant detail: ook met dat multitasken valt het blijkbaar wel mee; volgens het SPOT-onderzoek ervaart het merendeel van de ondervraagden het niet als ‘druk’ om meer dan drie dingen tegelijk te doen.
En dat is eigenlijk ook niet zo vreemd. Je kunt, om maar eens iets te noemen, een treinreis prima combineren met het lezen van een krant (mits op tabloidformaat; eenvoudige en gratis verkrijgbaarheid binnen het OV maakt het bovendien routinematig), terwijl je naar je favoriete muziek luistert, koffie drinkt en even snel tussendoor een berichtje post naar Twitter.
Nadeel van dagbladen als De Volkskrant en De Telegraaf is, dat je vanwege hun formaat eigenlijk aan tafel moet gaan zitten om deze plezierig en ontspannen te kunnen lezen. Daardoor lenen deze media zich minder voor multitasking.
Dus?
Bij mij thuis schaffen we de krant voorlopig nog niet af. Doordeweeks lees ik, op dagen dat ik de deur uitmoet, ’s morgens alleen even snel de krantenkoppen. Dat vind ik altijd nog gemakkelijker dan mijn PC opstarten voor online nieuws.
En dan is er nog het weekend. Geef toe, niets (nou ja, bijna niets) is genoeglijker dan op zaterdagochtend op je dooie akkertje de krant doorploegen met een kopje koffie erbij. Toch?
In de volgende aflevering: Ten dode opgeschreven?
Verder lezen?
SPOT Tijdsbestedingsonderzoek 2006
Wegener stapt over op tabloidformaat (artikel Volkskrant februari 2007)
