Afgelopen week reageerden twee vertegenwoordigers van nieuwe media, Thuiswinkel.org en GeenStijl, met een opvallend ouderwetse verbolgenheid op de wijze waarop ze in het nieuws kwamen.
Thuiswinkel.org
Thuiswinkel.org was niet blij met de wijze waarop in de ICT Barometer van Erns&Young de conclusies werden belicht: ‘het glas is halfleeg’ zei E&Y, waar de Thuiswinkel.org als branchevereniging natuurlijk liever vertelt dat het glas halfvol is.
In een persbericht kopte E&Y dat drie miljoen klanten negatieve ervaringen met thuiswinkelen hebben. Dat schoot in het verkeerde keelgat bij Thuiswinkel.org: het onderzoek zou verkeerd geinterpreteerd zijn en de negatieve conclusie zou uit effectbejag als kop van het persbericht gekozen zijn.
Ja, elke onderzoeksuitkomst hangt af van interpretatie. Er zijn tientallen onderzoeken, ook over de ontwikkeling van e-commerce, die vaak prachtig zonnig worden belicht. In die gevallen hoor ik veel minder geklaag over interpretatie.
Is het terecht dat E&Y nu de gebeten hond is? Zijn zij niet gewoon boodschapper van onderzoeksuitkomsten? Dat een kop van een persbericht wordt overgenomen in de pers zegt toch ook iets over de media die hierover berichten. Ook daar gaat het om interpretatie.
Ter vergelijk een voorbeeld van een paar maanden geleden, toen over een onderzoek over internetgebruik in Europa op uiteenlopende wijze werd bericht:
1 Europese internetcijfers (Mediaonderzoek.nl)
2 Internetgebruik Nederland groeit amper meer (Emerce)
3 Internetgebruik groeit het snelst in Rusland (Marketingfacts)
Allemaal hetzelfde onderzoek. Zo gaat dat dus.
GeenStijl
GeenStijl reageerde deze week – oprecht danwel gespeeld – verbolgen op een artikel in de Volkskrant. 'GeenStijlgeneratie bedreigt erop los.' kopte de krant boven een artikel over (doods)bedreigingen aan het adres van politici. GeenStijl dient nu een aanklacht in tegen de Volkskrant, want volgens GeenStijl krijgen zij en hun achterban hier hele zware beschuldigingen naar het hoofd geslingerd.
Staat dat er echt? Ik lees in het stuk niet dat de achterban van GeenStijl de bedreigingen uit, maar geeft de Volkskrant een naam aan een een generatie. Dat zou toch ook als een compliment opgevat kunnen worden? Net zoiets als dat ‘googlen’ staat voor internetzoeken en TomTom voor navigatiesystemen.
Ouderwetse reacties
Los van wie er in beide gevallen nu precies gelijk heeft, deze twee voorbeelden tonen aan dat sommige dingen helemaal niet zo snel veranderen als we soms denken. Ook bij de vertegenwoordigers van nieuwe media lijkt men alleen positief nieuws te waarderen: geef ons aandacht, maar schrijf niets slechts over ons!
