Een tasje dat normaal alleen maar aan kinderen in de Smaland-leeftijd wordt uitgereikt. Een tasje dat ik echter ook zo graag wilde hebben, dat ik er voor op mijn knieën ging.
Tot grote hilariteit bij de Ikea -medewerkster die toezicht hield en te grote/oude kinderen niet binnenliet.
Zij antwoordde heel gevat 'ga maar staan hoor, ik zie zo ook wel dat je veel te groot bent om nog naar binnen te mogen hier'. En die, toen ik vertelde waarom ik zo deed, zei 'hoeveel tasjes wil je hebben dan?'
Hoe komt het?
Hoe komt het dat ik met een brok in mijn keel zit te kijken naar een oud Apple-filmpje op YouTube? Een filmpje waarin Steve Jobs (toen nog in pak) de eerste iMac (die ronde met die kleurtjes) introduceert.
Hoe komt het dat ik per sé naar de El-Hema-tentoonstelling wilde? En er natuurlijk ook heen ben gegaan en er vervolgens een t-shirt met een arabisch Hema-logo en chocola met dito verpakking heb gekocht.
Hoe komt het dat ik kort na de opening van de Freitag-shop (staat op de plek waar de gebroeders Freitag hun idee voor de vrachtwagenzeil-tas kregen) naar Zürich ben afgereisd om hem te gaan bekijken? Hoe komt het dat ik er foto's van heb gemaakt, ja zelfs kaarten van heb gekocht.
Hoe komt het dat ik op station Duisburg mijn reisgenote liet schrikken omdat ik opeens wild begon te gebaren toen ik een Zwitserse trein binnen zag rijden.
Het antwoord op die vraag is simpel en hetzelfde als in deze uitspraak van Loesje ' Weet je wat het is? Nou, liefde'.
Liefde dus, liefde voor een merk. Dat mensen van een merk kunnen houden en hoe het komt dat sommige merken een 'Lovemark' worden, heb ik hier al uitgebreid beschreven. Maar het thema 'Lovemark' houdt me nog altijd bezig. En zo kwam tijdens een inspirerend en bijzonder prettig gesprek met twee opdrachtgevers de volgende vraag weer eens aan de orde:
Van wie is een merk?
Ik stelde die vraag aan mijn gesprekspartners -zelf marketeers- en er ontspon zich een interessante discussie: In eerste instantie verbaasden zij zich over mijn opvatting dat een merk voor een belangrijk deel van de gebruiker is.
Maar toen ik ze even later vroeg hoe ze dat zelf, gedacht vanuit hun eigen klant/gebruikers-ervaring zagen, toen kwamen we, al filosoferend over klantbeleving en gebruikerservaring gezamenlijk tot het het inzicht dat ik hierboven beschrijf. Ze hielden allebei van de het merk Bijenkorf en voelden zich ook mede-eigenaar daarvan.
Dus nu wil ik jullie ook die vraag stellen: Van wie is een merk?
Want wat denken jullie daarvan? Is een merk, zoals ik denk en zie, voor een groot deel of misschien wel voor het belangrijkste deel van de gebruiker, de klant, de mens achter de klant. Of is een merk toch 'gewoon' van het merk zelf cq van het bedrijf dat het merk op de markt brengt.
